Tag Archives: play

Te gek hoe een balletje kan rollen

20 Jul

KNIKKER.001

Eergisteren gaf ik een Design Thinking college op de universiteit van Stellenbosch. Ik had mezelf min of meer uitgenodigd via kennissen van mijn vader waarvan ik wist dat hun dochter daar professor is. Ik kreeg een plek in hun Visiting Artists Program en na het college kwam er een student naar me toe die vroeg of ik de Marble Machine kende. Het spel en design element uit mijn college deed haar denken aan de Marble Machine van Wintergatan, een Zweedse kunstenaar/muzikant. Ik vertelde haar dat ik hem niet kende en vroeg haar of ze me wilde mailen. Dat deed ze gisteren en WOW wat is dit gaaf.

Komt het omdat ik vroeger een fervent knikkeraar was of omdat ik gefascineerd ben door alles wat rolt? Of was ik geraakt door de schoonheid van de machine? Hoe alles met elkaar samenwerkte, de interactie van mens, machine en knikkers? En het klinkt ook nog eens geweldig. Ik vind het ook gewoon een heerlijk nummer. Dat al meer dan 50.000.000 keer is bekeken op youtube.

En wat blijkt, Martin Molin, de maker, had een paar jaar geleden Museum Speelklok in Utrecht bezocht en was zo geïnspireerd geraakt door de collectie dat hij vervolgens met het bouwen van de knikkermachine begon. Het heeft hem uiteindelijk 14 maanden, 3000 schroeven, heel veel platen mutliplex en 2000 knikkers gekost maar het resultaat is GE-WEL-DIG! En tot 20 augustus te zien in Museum Speelklok in Utrecht

Helaas ben ik tot 24 augustus in Zuid Afrika.

Gek hoe een balletje kan rollen.

Ik rol weer verder met mijn Volkswagen Machine.

IMG_1048

 

 

Kijken met je oren.

14 Mrt

kijk.001

Ik stond laatst op de golfbaan en wil net afslaan, landt er een UFO op de green en komt er een alien op me af lopen. Met de golfclub rustend in mijn nek en met open mond vraagt de alien allervriendelijkst en in perfect Nederlands “Wat ben je aan het doen?”.

Alsof ik net met mijn hand in de koekjestrommel wordt betrapt, stamel ik “Ik ben aan het golfen”. Waarop de alien antwoordt “Wat is dat, golfen?”

“Dat is een spel.” zeg ik.

“Wat is het doel van het spel?” vraagt de alien verder.

“Dat is om de bal in dat gat verderop te krijgen.”

Waarop de alien mijn balletje pakt, naar de hole loopt, het balletje erin legt, terug loopt en zegt “Zo?”

“Neeeeee”, zeg ik “Je mag niet met het balletje lopen. Je gaat heel ver weg staan (overbodig obstakel 1), kiest de juiste golfclub (overbodig obstakel 2) en je trekt een ruitjesbroek aan (overbodig obstakel 3).”

De alien kijkt me aan alsof ik van een andere planeet kom en zegt “Waarom maak je het jezelf zo moeilijk?”

“Omdat ik dat leuk vind.”

“Jij vindt het leuk om het jezelf moeilijk te maken?” vraagt alien. “Heb je niets beters te doen?”

“Uhhh nee. Nu even niet.”

“En wat heeft deze planneet er aan dat jij golft?”

“Uhhhhh…..”

Ik moest aan  bovenstaand verhaaltje denken toen ik met koptelefoon een van Swinkels Inner Voice filmpjes zat te beluisteren en te bekijken. Ik schreef er al eerder over.

Dit is het filmpje:

Zie jij de alien?

Nee? Beter luisteren dan.

 

 

Dutch Design Week en Cinekid.

21 Okt

DDWcinekid_913.001

William James wekt mij vanochtend weer om 06.00. Een keer snooze, een geforceerde zo lang mogelijk durende glimlach, 40 buikspieroefeningen, een plas, een cappuccino, twee kaarsjes aan en schrijven. Want zoals James zei:

‘Bedenk dat we ons pas op een werkelijk interessant handelingsveld begeven als we ordelijke gewoonten hebben ontwikkeld – en zodoende beetje bij beetje bewuste keuzes bij elkaar sprokkelen, als een echte gierigaard – en daarbij nooit vergeten dat er een oneindig aantal schakels verloren gaat als er eentje breekt.’

En ik wil natuurlijk niet dat er eentje breekt. Misschien is dat ook wel het gevoel dat ik heb heb als ik een dag niet geschreven heb omdat ik in aan het reizen ben of het vrijdag de dertiende is. Het gevoel dat er iets breekt. Of is het ontbreekt. Of dat ik dan niet meer kan zeggen dat ik elke dag schrijf. Mijn blog noem ik uiteindelijk “mijn dagelijkse verbeelding van mijn nieuwsgierigheid”. Wat mijn breng op nieuwsgierigheid en de deelvragen die heb moeten formuleren voor het vak onderzoeksvaardigheden van de master kunsteducatie die ik volg op HKU. Onderzoeksvaardigheden zou je ook kunnen het gestructureerd verkennen van je nieuwsgierigheid kunnen noemen en het vak leerde me mijn nieuwsgierige focus helder te krijgen. En geloof me dat is handig als je je in het domein van Play/Technologie/Edatie bevindt. Het aanbod is namelijk nogal groot. De komende vier dagen staan in het teken van mijn master en de deelvragen die ik heb geformuleerd:

  1. Hoe onderzoek ik de leereffecten van MijnMondriaan
  2. Hoe onderzoek ik de transfereffecten van MijnMondriaan?
  3. Hoe ziet het educatieve/spel/museum domein er uit?
  4. Welke leerresultaten van educatieve musea games zijn voorhanden?
  5. Welke educatieve museagames zijn er en wat zijn de onderliggende spelprincipes?
  6. Welke maakvariaties zijn er te bedenken met MijnMondriaan?

Daarvoor ga ik de komende drie dagen naar de Dutch Design Week.

Vanmiddag naar:

Help ons de publieke omroep van de toekomst vorm te geven is de vraag die VPRO Medialab en VPRO Dorst voorgelegd hebben aan de studenten van Arts & Interaction (AKV | St. Joost). Ook studenten van Crafting Narratives (Design Academy Eindhoven) denken op hun eigen manier na over deze vraagstelling. In het Medialab aan de Kastanjelaan 500 kun je tijdens DDW zien wat de studenten ontwikkeld hebben d.m.v. een static presentation, een living studio of een experience die je kunt ondergaan.”

Tussendoor haal ik dan het eindexamenboek van de Design Academy zodat ik me kan donderdag vast kan inlezen en voorbereiden op mijn bezoek aan de expositie in de Witte Dame op vrijdag:

“De lichting afgestudeerden 2015 van Design Academy Eindhoven hebben geprobeerd het hoofd te bieden aan de realiteit van de complexe cultuur waar ze zich in bevinden. In deze zoektocht hebben ze omgangsvormen en alternatieven ontworpen voor een uiteenlopend aantal problemen die betrekking hebben op wereldwijde samenlevingen, zoals kwesties met verhouding tot ras en afkomst, dematerialisatie, het humaniseren van technologie en tactiliteit.”

Donderdagmiddag neem ik deel aan de workshop Digital Learning Design, georganiseerd door  digitaal bureau eFocus en ThiemeMeulenhoff als onderdeel van Dutch Design Week de workshop Digital Learning Design. Tijdens deze workshop schetsen zij de uitdagingen in een markt die de komende 5 jaar waarschijnlijk de grootste verandering van zijn bestaan zal doormaken. Hoe kan lesstof steeds persoonlijker en effectiever worden gemaakt? En wat is de rol van digitaal en user experience?

ThiemeMeulenhoff laat deze middag zien hoe zij als learning design company niet alleen nadenkt over hoe lesstof gepresenteerd moet worden, maar ook over de context waarin de stof onderwezen wordt. Denk hierbij aan device, rol van de docent, niveau en leerstijl van de leerling, de lesomgeving etc.

Zaterdag geen Eindhoven maar Rotterdam waar ik deelneem aan de workshop :

Play: Museumpark.

Het Rotterdamse Museumpark is hot! Aanleidingen zijn de mogelijke komst van het Collectiegebouw van Museum Boijmans van Beuningen naar het park en het recent gepresenteerde masterplan voor de openbare ruimte van Gustafson Porter. Binnenkort beslist de gemeenteraad over het depotgebouw en de plaatsing ervan in het Museumpark en dat maakt de vraag ‘Wat wil Rotterdam met het Museumpark?’ opnieuw relevant.

Vorig jaar nodigden architectuurcentrum AIR en Het Nieuwe Instituut o.a. Petra Blaisse (Inside Outside) uit om te komen vertellen over het originele parkontwerp. We zijn nu bijna een jaar verder: tijd voor een nieuwe toevoeging in de discussie! 

Het Nieuwe Instituut ontwikkelde Playful Park: een ‘serious’ game met als onderwerp het veelbesproken Museumpark. Doel van het spel is om verschillende partijen samen tot nieuwe ideeën voor de toekomstige invulling en het gebruik van het park te laten komen. Op 24 oktober organiseert Het Nieuwe Instituut een gameworkshop waarbij we in 3 spelrondes samen een aantal bruikbare richtlijnen proberen te formuleren: Spelregels voor het Museumpark.

Jij – als parkgebruiker, stadsbewoner, creatieveling of voorbijganger – bent van harte welkom om aanwezig te zijn, als publiek of als speler. Wat vind jij dat een stadspark moet zijn? Heb je zelf goede ideeën of ben je gewoon benieuwd naar de mening van je stadsgenoten? Wees welkom!

Léon van Geest (oprichter van o.a. de Rotterdamse Dakendagen en ArchiGuides) en Marcus Vlaar (RANJ serious games) begeleiden de workshop.

En dan moet ik nog ergens een gaatje vinden om naar Amsterdam te gaan. Want daar is tot en met vrijdag het CineKid festival. En dan met name het MediaLab. Voor de zekerheid maak ik maar even screenshots van de activiteiten in het Medialab:

Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.37.14

Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.20.30 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.21.19 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.21.40 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.21.53 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.22.04 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.22.17 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.22.31 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.22.43 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.22.53 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.23.03 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.23.17 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.23.26 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.23.37 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.23.46 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.24.01 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.24.12 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.24.46 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.25.00 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.25.10 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.25.19 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.25.48 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.26.01 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.26.19 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.26.34 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.26.46 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.26.59 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.27.22 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.27.33 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.27.44 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.27.55 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.28.43 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.30.19 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.30.46 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.30.58 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.32.42 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.32.53 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.33.10 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.33.22 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.33.33 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.33.47 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.33.58 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.34.07 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.34.17 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.34.55 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.35.16 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.35.27 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.36.28 Schermafbeelding 2015-10-21 om 07.36.40

“Cinekid is really about children giving good dreams. Giving them the material that dreams are made of” zegt Golan Levin, professor van Carney Mellon in onderstaand filmpje van vorig jaar.

Ik kom tijd tekort. Deze week nog een uurtje eerder op…..en later naar bed.

Heel raar maar waar. Dit is Design Thinking by Doing verhaal 585/1001

13 Nov

RAARMAARWAAR585.001

Hoe zou je als docent met een simpele ingreep je onderwijs interessanter kunnen maken voor je studenten? Willem Jan Renger heeft daar een inspirerende kijk op. Een prachtig voorbeeld dat hij gisteren gaf was het volgende. Hij vroeg zich af hoe hij een groep scholieren het vak ruimtelijke ordening kon bijbrengen zonder gebruik te maken van het saaie boek. Hij bedacht een simpele doch eenvoudige interventie die, zo bleek later, een basisregel is van een goede game. Rengers noemt het ludodidaktiek. Ik noem het briljant. Wat deed hij? In plaats van dat hij met het boek erbij de stof ging uitleggen (zenden) ging hij de studenten betrekken in een uitdaging. Maar hoe doe je dat?

Ten eerste gaf hij iedereen een specifieke rol. Zo was de een burgermeester, de ander bouwer, gemeente, architect, provincie, milieudienst etc. Vervolgens gaf hij ze een plattegrond en de gebouwen die er op moesten komen. De eerste les was meer een knip en plak klasje dan iets anders. Maar in de tweede les brak de hel los. Wat had Rengers gedaan? Hij had de plattegrond bewust te klein gemaakt voor alle gebouwen om te passen. Hij had een overbodig obstakel ingebouwd zodat de studenten werden uitgedaagd om het op te lossen. Een overbodig obstakel inbouwen is duidelijk iets anders dan iets ‘leuk’ maken. Gamers gaan 80% van hun speeltijd dood, mislukken of belanden in andere situaties dat ze overnieuw moeten beginnen. Het gaat gamers vaak niet eens om het winnen maar om het overwinnen. Het beter worden. Vrijwillig dat obstakel overwinnen. Op je bek gaan, dat is wat ze blijkbaar blijven doen. De beloning zit hem vaak niet in het winnen maar in een positieve feedback.

Dat mensen heel ver gaan in vrijwillig pogingen in het overwinnen van overbodige obstakels laat het volgende filmpje zien.

Hoe ver zou jij gaan voor Fantastic Delites………als je niet eens weet wat Fantastic Delites zijn?

Shocking maar waar. Mensen gaan ver. Heel ver. Mensen zijn raar. Heel raar. Maar waar

een dag niet gelachen is een dag niet geleefd

15 Jun

hahahaha.076

Waneer heb jij voor het laatst echt hard gelachen. Zo hard dat het pijn in je buik deed. Is het lang geleden?

a. Een uur

b. Een dag

c. Een week

d. Een maand

e. Een jaar

f. Weet niet.

Bij mij is het iets meer dan een week geleden. Samen met Dirk Johan Klanker. Als wij bij elkaar zijn heb ik de volgende dag spierpijn van het lachen. Nu ik dit schrijf moet ik gewoon weer lachen. En als je me vraagt waarom we dan zo moesten lachen moet ik je het antwoord schuldig blijven.

Als je lacht sta je open. En open staan is voorwaarde voor vernieuwing en ontdekking. Ik begin mijn colleges en workshops dan ook altijd met een leuk verhaal, filmpje of zoals laatst met een lachworkshop.

Doel van deze post is je aan het lachen te krijgen. Leuk he.

Poging 1.

Ga rechtop zitten. Leg je handen op elkaar op je  navel. Druk zachtjes op je buik en beweeg je handen op en neer. Herhaal dan op de beweging:

ha ha ha ha ha ha ha ha

en een beetje harder HA HA HA HA HA

HA HA HA HA HA

Gelachen? Nee? Probeer deze dan:

Zit je nog steeds strak voor je uit te kijken? Deze misschien:

Als je nu nog steeds niet hebt gelachen, zou ik me serieus zorgen maken. Maar dat doe  je waarschijnlijk al heel lang.

‘Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd.’ Het stond op het bidprentje van mijn moederrrrrrrrr. Met haar kon je lachen. Jammer dat ze dood is. Deze is voor jou Ma:

giftig

29 Mrt

giftig.044

In 1940 werd John Gallo bij Ford ontslagen ‘because he was caught in the act of smiling’.

Het had een vertraging kunnen betekenen van 30 seconden. Meneer Ford bracht ons de lopende band en vond werk en humor een giftige combinatie.

Wat is het tegenovergestelde van spelen?

Werk?

Nee.

Depressie!

Het meest overtuigende bewijs van de Power of Play is de TED presentatie van Stuart Brown. Hij vertelt het verhaal van een hongerige ijsbeer met een ‘predatory gaze’ gericht op twee huskies aan een ketting. De ijsbeer loopt op de huskies af. Zij maken geen schijn van kans natuurlijk.

ijsbeer.049

En net voordat de ijsbeer toeslaat, begint een van de huskies te kwispelen. En als een blad aan de boom draait het killer instinct van de ijsbeer om in een ‘leuk, spelen!’ stemming. Het resultaat: een speels ballet tussen, voorheen, killer en prooi.

ijsbeer2

Play (humor, games en plezier) is voor mij de meest krachtige, menselijke vaardigheid voor verandering. Veel mensen die bij mij een workshop, training of college volgen vinden het vaak ‘leuk’.

Een beetje spelen.

whysoserious

Veel plezier met eieren verstoppen.

%d bloggers liken dit: