Tag Archives: brainstorm

Dijksterhuis is (te) gek

6 Jul

dijksterhuisisgek.001

Morgen vlieg ik naar Kaapstad maar ik ben al dagen op reis. Want wie niet reist is gek. Met niet tussen haakjes. Als dagen maken mijn hersenen kilometers in het nieuwe boek van Ap Dijksterhuis. Ik las eerder het geweldige ‘Het slimme onbewuste.’ van hem. Een echte aanrader over de werking van ons onbewuste en hoe je dat slim inzet bij het maken van beslissingen en het oplossen van vraagstukken.

wienietreistisgek_dijksterhuis

In zijn nieuwe boek neemt Dijksterhuis je mee op zijn vele reizen en licht zijn ervaringen  soms (te weinig naar mijn idee) toe met wetenschappelijk onderzoek. Een voorbeeld deel ik graag met jullie.

Stel….

wienietreistisgek.jpg

Nu vraag ik me een ding af.

Weet degene die van mij geld krijgt hoe groot het deel is dat ik weggeef?

Want dat maakt uit toch?

Anyways.

Voor de master kunsteducatie schreef ik een businessplan voor mij ‘Designthinking by Doing’ workshops. Een van de doelstellingen was meer workshops in het buitenland. Werk en reizen.

Want daar word ik gelukkig van.

Dit jaar is een heel gelukkig jaar hard werken en veel reizen. Milaan, Shanghai, Stellenbosch, Mexico en De Lier. 4 continenten in een jaar. Dat is een reCORd.

Volgend jaar Australië erbij.

Dan ben ik blij.

 

 

Kill your darlings

5 Jul

killings.001

Weet je wat ik altijd heel lastig vind? Brainstormen met een groep als ik van te voren zelf al een heeeeeeel goed idee heb.

Ik vind het dan heeeeeeel moeilijk om nog naar andere ideeën te luisteren.

listensilent.001

En vind het heeeeeeel moeilijk om stil te zijn want het liefst vertel ik alleen maar over mijn fantastische idee.

listensilent.002

Gelukkig heeft Julia Cameron me leren loslaten. HardCOR loslaten. Bijna drie jaar schreef ik elke ochtend een pagina in mijn ochtendschrift zonder lijntjes met mijn rechterhand. Gewoon wat in je opkomt. Je blijft schrijven ook als je niet weet wat je moet schrijven. Dat schrijf je dat op ‘ik weet niet wat ik moet schrijven.’ Als je je pagina vol hebt geschreven dan verscheur of verbrandt (pas op in hotelkamers met rookmelders) wat je net geschreven hebt. En soms wil je dat echt niet omdat je wat je net geschreven hebt heel graag terug wilt lezen, of bewaren, of aan een ander wilt laten lezen, of welke andere hele goede reden je ook bedenkt om het te bewaren.

Maar dat mag niet van Julia dus dan doe je dat niet. Ik heb ochtenden gehad dat ik overwoog om maar te stoppen met het ochtendschrijfritueel zodat ik dat ene blaadje kon bewaren. Soms leken de blaadjes wel kilo’s te wegen en kreeg ik ze bijna niet verscheurd. Alsof ik een stukje van mezelf weggooide. Ik weet niet hoe eea psychologisch  werkt maar daarna voelde ik me juist in die gevallen enorm bevrijd. ‘Kill your darlings’ noemen sommige dat.

Gisteren en eergisteren gaf ik een workshop Design Thinking voor een groep internationale studenten waarvan ik wist dat een aantal al heeeeeele goede ideeën hadden. Dus kreeg iedereen gisterenochtend als opwarmingsoefening een A4tje met de vraag om daar in hun eigen taal op te schrijven wat ze dachten, en te blijven schrijven. Niet opkijken blijven schrijven. Ik stond met mijn laser voor de groep en richtte mijn laser op hun schrift bij aarzelingen. Na een minuut of twee werden de eerste schrijfhanden al gewapperd en vingers gestrekt. Ik verliet vervolgens het lokaal om drie minuten later terug te komen. Iedereen zat nog keurig te schrijven. Toen de eerste student zijn blaadje omdraaide om daar verder te schrijven bedankte ik iedereen en vroeg ze hoe ze zich voelden. Dat varieerde van ‘energiek’ tot ‘relaxt’. Van ‘all over the place’ tot ‘super gefocust’. Een student vertelde trots dat hij tot een belangrijk inzicht was gekomen en hield het blaadje als een groot geschenk vast.  We wisselden nog wat ervaringen en vroeg de groep vervolgens om hun blaadje te verscheuren. Vertwijfeling en onrust vulde het lokaal. Serieus? Ja echt waar. Ik was al gaan rondlopen met een klein vuilniszakje en vroeg iedereen zijn verscheurde ochtendschrijfsel in het vuilniszakje te stoppen. Weigeringen sloeg ik streng af en dwong ze toch echt hun schrijfsel los te laten. Toen ik bij de student met het grote geschenk aankwam zag ik dat hij een leeg blaadje in het vuilniszakje stopte en op zijn ochtendsschrijfsel was gaan zitten. Wat strenge steeds dichterbij komende blikken deden hem uiteindelijk afstand doen van zijn geschenk.

Ik hing het vuilniszakje aan de muur en vroeg de groep hoe ze zich voelde. Emoties gierden door het lokaal. Verdriet, euforie, vreugde en boosheid. Het hele emotionele spectrum kwam voorbij.

De student die net zijn grote geschenk was kwijt geraakt zat er verslagen bij maar langzaam kwam er een glimlach op zijn gezicht. Het loslaten was begonnen. Met een laatste blik op het graf van zijn lieveling maakte hij ruimte voor nieuwe ideeën.

Ik zag hem gedurende de dag nog wel af en toe melancholiek naar zijn verscheurde lieveling in het vuilniszakje kijken.

vuiliszakje.jpg

 

Een idee is geen idee.

18 Jun

pidee.001

Een goed idee is een verkocht idee.

Ik heb al een idee.

Komende week gaan we met alle 280 eerstejaars HKU Kunst en Economie studenten ideeën bedenken voor vluchtelingen in asielzoekerscentra.

Daar gebruiken we net als vorig jaar het materiaal van de What Design Can Do Refugee Challenge voor. Ik ben dus alweer een tijdje bezig met de voorbereidingen en kijk, luister, voel, proef en ruik zoveel mogelijk als een vluchteling. Timing is perfect omdat ik privé aan het verhuizen ben en mezelf bij de selectie van mijn spullen de vraag stel;

Ik moet NU vluchten. Neem ik het mee?

En dat helpt. Niet dat mijn spullen nu in mijn Ortlieb tasje passen maar de perspectief wissel is uiterst effectief.

Voor de zekerheid heb ik voor straks toch maar een garagebox gehuurd voor als ik straks voor bijna twee maanden naar Zuid Afrika vertrek en voor een groot deel van de tijd in mijn Volkswagen T2 zal doorbrengen.

Schermafbeelding 2017-06-18 om 13.08.23.png

Maar ik dwaal af.

Ik wilde het hebben over het hebben van een idee. Afgelopen donderdag faciliteerde ik  samen met Irene Koel van The Zooooo een creatieve sessie voor het Rode Kruis. Daarbij zei op een gegeven moment iemand dat ze al een idee had. Dat was voordat we de divergentiefase ingingen. In de divergentiefase gaat het juist om het bedenken van heel veel ideeën. Niet zozeer om de kwaliteit maar om de kwantiteit. Want een goed idee bij begint bij veel ideeën. Dus eerst in je eentje veel ideeën bedenken die je dan vervolgens deelt met je teamleden. Maar wat als je nu al een supervetcoolretegoed idee hebt?? Zoals die dame van het Rode Kruis.

“Dan parkeer je dat idee even”

En dat is best lastig. Want je wilt het helemaal niet parkeren je wilt vol gas vooruit.

Ik had afgelopen vrijdag luisterend naar mijn vrouw een heel goed idee voor vluchtelingen in asielzoekerscentra. Mijn vrouw liet me namelijk dit nummer zien en horen van Joss Stone. Hierin zingt zij samen met een aantal Armeense muziekanten fonetisch mee. Toen ik dat zag, dacht ik WOW! wat een geweldig idee. Stel je voor dat je samen met elkaar elkaars muziek speelt en meezingt . Hoe gaaf is het om een vreemde taal gewoon mee te zingen.

Parkeren dat idee Noltee.

Shit wat is dat lastig.

Brainstorm

16 Jun

brainstorm.001

Gisteren faciliteerde ik een gestructureerde groepsactiviteit waarbij de idee-ontwikkeling losgekoppeld werd van de idee-selectie voor een groep gecoördineerde menslievende professionals.

Anders gezegd; ik begeleidde een brainstorm voor het Rode Kruis. Dat deed ik voor en met Irene Koel van The Zooooo. Ik schreef al eerder of Irene. Hier en hier. Het was onze eerste opdracht samen en zeker niet de laatste.

Irene had met de mensen van het Rode Kruis al veel werk verricht. Dat had geleid tot een  een ingevuld waardepropositiecanvas. Hierin staan vragen als:

Wat is het probleem dat we willen oplossen?

Wie is onze primaire klant?

Wat zijn de pijnpunten (3 belangrijkste)

Wie is de klant van onze klant? (als die situatie er is)

Wat zijn hun pijnpunten (3 belangrijkste) 

Wat is onze waarde propositie?

Hoe lossen wij hiermee de pijnpunten op?

Welke voordelen verschaffen we?

Na een korte introductie van mezelf en een minicollege creativiteit gingen we aan de slag . Ik zal in deze post proberen om zo kort en duidelijk mogelijk uit te leggen hoe je een brainstorm kunt organiseren.

  1. Huur/regel een facilitator. Een goede facilitator inspireert en structureert. Focust op energie. Hij/zij hoeft geen verstand te hebben van het onderwerp maar weet op het juiste moment de juiste interventie te doen.
  2. Brainstorm met mensen die willen. Zie een brainstorm als een spel om tot oplossingen te komen. En een spel definieert Bernard Suits als ‘een vrijwillige poging tot het overwinnen van overbodige obstakels’.
  3. Brainstorm bij voorkeur op een externe, inspirerende omgeving.
  4. Geef iedereen een een pakketje post-it’s en een pen en vraag ze LEESBAAR te schrijven.
  5. Vraag de deelnemers om in groepjes van minimaal 3 en maximaal 5 individueel en in stilte de vraag die zij willen oplossen op een post-it te schrijven. Laat iedereen beginnen met ‘Hoe kunnen we……..?’ (5 minuten)
  6. Laat de deelnemers een voor een hun vraag voorlezen (geen toelichting) en laat ze hun Hoe kunnen we …..? vraag opplakken op een flip-over. Doe dit bij voorkeur staand. (5 minuten)
  7. Laat de deelnemers de verschillen met elkaar bespreken en ze samen  een nieuwe ‘Hoe kunnen we …..?’ vraag formuleren. Ze moeten het echt allemaal met elkaar eens zijn en de energie voelen om deze vraag op te willen lossen. Komen ze er niet laat ze er dan een kiezen die er het dichtst bij komt.  (15 minuten).
  8. Vraag alle deelnemers hun vraag op een post-it te schrijven en ze individueel 20 ideeën te laten bedenken. Alles is goed. Stimuleer ze om ALLES wat in ze opkomt op  te schrijven. Elke idee, gedachte of zelfs woord leesbaar op een nieuwe post-it. Laat ze niet oordelen over hun ideeën. Het gaat in deze fase (divergentie) om de kwantiteit en niet om de kwaliteit. (10 minuten)
  9. Doe vervolgens plenair een aantal divergentie technieken zoals De Superheld. Laat ze hun favoriete superheld kiezen, opschrijven wat de bijzondere kwaliteiten/krachten zijn van hun superheld en bedenken hoe ze met een van die kwaliteiten/krachten hun vraag zouden kunnen oplossen. Je kunt ze ook een letter laten kiezen, ze vragen welk dier er met die letter begint en vragen hoe dat dier de vraag zou oplossen. Of een kleur laten kiezen. Aan welke plek ze denken bij die kleur en ze vragen hoe ze daar op die plek de vraag zouden oplossen. Kortom divergentie technieken die ze dwingen om op andere plekken in hun hoofd te zoeken naar oplossingen……en niet te oordelen. Laat ze alle ideeën weer (altijd!!!) oplossen. (15 minuten)
  10. Vraag deelnemers om hun beste idee te kiezen (convergeren) en speel om en om de Superdure Consultant. Hoe werkt de “Superdure consultant”? De Superdure Consultant vertelt zijn/haar idee. De andere luisteren aandachtig (tja want het is een superdure consultant. Die voor heeeeel veel geld dit idee heeft bedacht, dus zal het wel goed zijn). Vervolgens kunnen er kort nog wat vragen gesteld worden. Niet te lang het gaat hier niet om validatie. Vervolgens draait de Superdure Consultant vult zich met de rug naar de rest en noteert, zonder verder deel te nemen aan het gesprek alles wat de rest van het team aanvult. Zij beginnen met een “Ja! Wat een goed idee he!” Om het vervolgens aan te vullen met “En dan zou je ook nog……….” Het leuke van de oefening is is dat mensen gaan denken in mogelijkheden ipv beperkingen. De snelheid bevordert dit alleen maar. Houdt het tempo er dus in, je wilt niet dat men te lang nadenkt. Als je merkt dat de energie laag wordt stop je en laat je ze de volgende “superdure consultant” kiezen. (20 minuten)

Het is inmiddels 8.30

Ik moet wat supergoedkope consults gaan geven op HKU.

Wordt vervolgd.

 

 

#brainstorm.Dit is Design Thinking by Doing Verhaal nummer 866/1.111

6 Sep

brainstorm_866.001

Gisteren tweete een trouwe lezeres van mijn blog:

“Super praktisch en toffe post weer van @cornoltee: De nog duurdere superdure consultant. #brainstorm#designthinking”

En met de aanvulling die ik afgelopen week van groep 37 (7 eerstejaars Kunst en Economie studenten) kreeg, is het de meest eenvoudige en praktische tip voor een succesvolle brainstorm. Een brainstorm? U weet toch wat dat is he? Ik stel al ruim 10 jaar deze vraag als ik een brainstorm facilitair. En er is nog nooit iemand geweest die me het correcte antwoord heeft gegeven. Zelfs niet toen ik bij BBDO werkte, het wereldwijde reclamenetwerk waarvan de O is van Osborne, de uitvinder van de term brainstorm.

In 1953 bedacht Osborn de term Brainstorm en ik kan me voorstellen dat ie een beetje misleidend is. Een storm in je hersenen zou je wellicht alleen laten denken aan het eerste deel van de “gestructureerde  groepsactiviteit”; het divergent denken. Het zonder oordeel bedenken van zo veel mogelijk ideeën. Je oordeel uitstellen en ALLES noteren wat in je opkomt.

Het werkt overigens erg goed als je de vraag waar de ideeën op bedacht moeten worden een paar dagen van te voren stuurt naar de deelnemers zodat ze er in hun eentje over na kunnen denken. Wetenschappelijk onderzoek wijst namelijk uit dat mensen in hun eentje meer en originelere ideeën bedenken dan in een groep. Echter om gebruik te maken van de perspectieven en kennis van gemotiveerde brainstormleden is de Superdure Consultant een erg goede en leuke techniek. Ik leerde de techniek van Sue Walden op een training van Sue: “The Bendable Brain”.

Dus misschien een idee voor je volgende brainstorm.

Geef de brainstorm vraag een paar dagen van te voren en laat de deelnemers 10 ideeen meenemen naar de brainstorm. Geen 10 ideeen? Mag je niet meedoen. Wees keihard! En communiceer dat ook duidelijkvan te voren. Kijk maar eens wat er gebeurt. Met 5 deelnemers (en een goede facilitator) begin je dan al met 50 ideeen. Die je met elkaar bespreekt en beter maakt. Hoe je dat doet?

Je speelt de “Superdure consultant”!

Stel je voor je bent met 5 m/v en je hebt allemaal 10 ideeen meegenomen naar de brainstorm. Iemand (de Superdure consultant) vertelt zijn idee. De andere luisteren aandachtig met hun rug naar de Superdure consultant. Die voor heeeeel veel geld dit idee heeft bedacht, dus zal het wel goed zijn). Vervolgens vult iedereen dit idee aan met de volgende zin. Let op! Alles kan en mag. Houd je niet in.

“Ja! Wat een goed idee! En dan zou je ook nog……….”

De Superdure consultant schrijft elke aanvulling op een post-it.

Het goede van de oefening is dat de idee eigenaar juist NIET deelneemt. Het gaat om de associaties, aanvullingen en ideeën van de anderen. Zonder zijn tussenkomst. Dat maakt het van ZIJN idee naar ONS idee.

Het leuke van de oefening is dat mensen gaan denken in mogelijkheden ipv beperkingen. De snelheid bevordert dit alleen maar. Houdt het tempo er dus in, je wilt niet dat men te lang nadenkt. Als je merkt dat de energie laag wordt stop je en maak je de volgende “superdure consultant”.

Laat je Kabouter thuis bij deze oefening. Dat zal niet voor iedereen makkelijk zijn. Je Kabouter vindt jouw ideeën meestal niks. Laat staan van die Superdure consultant.

Levert deze techniek je toch te weinig goede ideeën op?

Bel mij 0624965000. Maar ik kost € 1.400 per dag. Deze zondagmorgen tip is, weer, gratis.

Vraag niet hoe het kan, profiteer er van!

PS

Je bent nu op de helft van de brainstorm;

“Een gestructureerde groepsactiviteit waarbij je de idee ontwikkeling loskoppelt van de beoordeling.”

Dus eerst veel bedenken en dan pas beoordelen/kiezen. En niets is zo moeilijk als kiezen. Zeker als je voor radicale vernieuwing gaat zijn we geneigd om toch te gaan voor de veilige weg. Dat is logisch omdat echt nieuwe ideeën onbekend aanvoelen. We hebben geen referentiekader. En onbekend maakt onbemind. En als het er echt om gaat, houden we het het toch het liefst bij het oude:

Nobody likes change, except for a wet baby.

Herken je dit? Heb je net met je team de meest originele ideeën bedacht, eindig je met een aantal veilige, dichtgeknepen billen ideeën. Een van de manieren om dit te omzeilen is het gebruik van de COCD box. De volgende tekst kopieer ik met vriendelijke toestemming van COCD, het Centrum voor de Ontwikkeling van het Creatief Denken. Hun missie:

COCD zet de toon bij het verder ontwikkelen van creatief denken, zowel voor individuele personen als voor organisaties.

De COCD-box is een goede manier om ideeën te selecteren. Deze ondertussen wijd verspreide selectietool is oorspronkelijk bedacht door Mark Raison als eindwerk voor zijn Deskundigheidstraining (1997).

Deze tools is goed inzetbaar vanaf ca. 40 ideeën.
Minder dan 15 ideeën? Vraag alle deelnemers naar hun absolute favoriet en kom samen tot een top 3.
15 tot 40 ideeën? Vraag alle deelnemers naar hun top 5. Neem gelijkaardige ideeën samen en kom tot een gemeenschappelijke top 5.

Werkwijze
Tel het totale aantal bedachte ideeën en deel dat door het aantal deelnemers (rond af naar boven). Dit getal is het totale aantal stickers dat elke deelnemer mag plakken verdeeld over de 3 kleuren.

  • BLAUW: niet bijzonder origineel maar wel perfect uitvoerbaar, resultaat op korte termijn;
  • ROOD: origineel en uitvoerbaar, je merkt een bepaalde aantrekkingskracht, geeft een ‘WOW’-gevoel;
  • GEEL: heel origineel maar het (nog) niet duidelijk hoe we dit kunnen implementeren, ideeën voor de toekomst.

Belangrijke Tip: zorg dat je voordat je gaat kiezen alle ideeën nummert, laat vervolgens elke deelnemer individueel in stilte op papier selecteren. Begin met ROOD, dan GEEL en sluit af met BLAUW. Laat de stickers pas plakken als iedereen gekozen heeft.

Voordelen van deze selectiemethode:

  • snelheid:  de hele keuzeprocedure kan in circa 30 minuten
  • democratisch: het zijn de individuele keuzes die uiteindelijk de groepskeuze bepalen
  • eenvoud: alles wat je nodig hebt zijn wat stickers of gekleurde stiften
  • variatie: dankzij de 3 types, komen de echte ‘out-of-the-box’-ideeën makkelijker naar boven
  • efficiënt: zonder tijdrovende discussie worden de voorkeuren en het draagvlak zichtbaar

Als je klaar bent met plakken van de stickersverplaats je de gekozen ideeën op een groot vel verdeeld in vieren:

cocd-box

%d bloggers liken dit: