Logische band. Dit is Design Thinking by Doing Verhaal nummer 768/1.111

21 Mei

logischeband767.001

Na de post van gisteren zijn jullie natuurlijk allemaal aan het meten geslagen. Ik kreeg reacties over de juiste afmetingen van speciale ledematen en zelfs geliefden. Dat het allemaal “klopte”. Dat er niets bij of af hoefde. Dat het in de wereld juist allemaal wel wat minder mag en moet met bijvoorbeeld ons energieverbruik kwam ik gisteren bij Albert Heijn tegen. In mijn poging om mijn eten van het eiland van Dordrecht te halen, lokaal geproduceerd, smokkel ik via AH wel eens wat illegaal, niet lokaal geproduceerde waar mijn huis in. Maar dan wel zonder e-nummers, suiker en biologisch. Zoveel mogelijk duurzaam bezig. Voor mezelf en de wereld. Klinkt allemaal geweldig hoor maar het valt niet mee om je gedrag te veranderen en het maar een klein beetje beter te doen. Zeker in drukke tijden val ik terug in oud gedrag en ga ik voor makkelijk en snel. Vorig jaar schreef ik daar een essay over: Kwispelend naar een betere toekomst maar gisteren liep ik met mijn staart tussen mijn benen en mijn mandje biologische producten naar de kassa. Ik was de eerstvolgende en zette mijn mandje aan het begin van de lopende band. Daar zit een randje zodat de mand niet op de lopende band staat en ik de mand niet hoef vast te houden. Slechts in balans te houden zodat ik met mijn andere hand de boodschappen op de lopende band kan zetten. Toen ik als eerste mijn pak biologische melk op de band plaatste, vroeg de jonge kassadame of ik de producten dichter bij haar aan het eind van de lopende band wilde zetten. Voordat ik de Waardoor vraag kon stellen, zei ze me dat het dan niet zo lang duurde voordat de producten bij haar waren. Er kwamen spontaan een aantal Waarom vragen op die ik voordat ik ze geherformuleerd had tot Waardoor vragen inslikte en ik zenuwachtig begon te zoeken naar de verborgen camera of Fransje Bauer. Ik was toch zeker in Banana Split beland. Het kassameisje verblikte of verbloosde echter niet en vroeg me naar mijn bonuskaart en of ik musicalpunten wilde. De eerste gaf ik en het tweede sloeg ik af. Ik wilde eerst deze aflevering goed doorkomen. Toen ik vervolgens aan het eind van de kassa een aantal van mijn uit zichzelf naar beneden gerolde producten in mijn duurzame opvouwbare Hema tasje stopte bleven mijn overgebleven boodschappen stil en buiten bereik bovenaan de lopende band bij het kassameisje staan. Toen ik vroeg of de lopende band stuk was zei het kassameisje dat ze de lopende band niet mocht gebruiken……om energie te sparen. En ze lachte daar heel vriendelijk bij. Nu wist ik toch zeker dat Fransje Bauer achter een kassa zou opduiken maar nee hoor, ze was bloedserieus en ik inmiddels bloednerveus. Toen ik zei dat dat heel goed was maar ook best een beetje klantonvriendelijk verontschuldigde ze zich en liet ze mijn laatste biologische boodschapjes in mijn richting bewegen. Fransje Bauer heb ik niet meer gezien. AH is gewoon heel goed bezig. Toch?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: