Danger Danger. Dit is Design Thinking by Doing Verhaal nummer 738/1.111

21 Apr

DANGERDANGER738.001

Gisteren schreef ik over de school die ik eigenlijk al was begonnen, kreeg ik een email van TED.com over de invloed van architectuur en ontwikkeling bij jonge kinderen. Volgende week stel ik een aantal vragen aan de directeur educatie van het Guggenheim museum en verplaats ik me in Bilbao met de metro van Norman Foster. Foster werd ooit door Buckminster Fuller gevraagd wat zijn gebouw woog. Een vraag die hem nog nooit was gesteld en een die zo van een kleuter had kunnen komen. En dit is mijn bruggetje waar ik vandaag over wil schrijven. Over ‘schrijven’ wil ik het morgen hebben maar nu wil ik het hebben over kleuters. Kleuters en scholen. Ik heb goede herinneringen aan de kleuterschool. Op die ene na dan. Toen mijn juf me vertelde dat ik toch wel een beetje te oud was geworden voor de waterbak. Mijn Juf was nooit door de selectieprocedure gekomen van de door architect Takaharu Tezuka ontworpen kleuterschool in Tokyo . De kleuterschool is ontworpen rondom het thema dat kinderen leren en samen groeien door het inbouwen van kleine doses gevaar. Noem het overbodige obstakesl waardoor ze hun grenzen verleggen en elkaar helpen. Want als alles altijd goed gaat leer je niets en heb je ook geen hulp nodig en hoef je ook die ander niet te helpen. Ze zeggen wel eens dat je leert van je fouten maar het onderwijssysteem is gebouwd rondom het principe dat er niets fout mag gaan waardoor het zo fout gaat.

Als je kinderen echt kinderen wil laten zijn moet je kijken naar wat ze het liefst doen. Rennen, vliegen, vallen en opstaan. Als een kleuter op school valt en een gat in kop valt komt er een onderzoekscommissie kijken of het speeltoestel wel veilig is. Als een kleuter in het park uit een boom valt zeggen zijn ouders dat ie de volgende keer beter moet uitkijken. Ken je het gezegde “De kleuter valt niet vaak nog een keer uit de boom”? Ik ook niet.

In het onderwijssysteem verwarren we gevaar met overbodige obstakels. Kinderen vinden niets leuker dan het vrijwillig overwinnen van overbodige obstakels oftewel spelen. Takaharu Tezuka begrijpt dat en laat in dit geweldige filmpje zien hoe je kleuters gemiddeld 4 kilometer laat lopen….per dag.

En voor straf in de hoek staan is er ook niet bij. De kleuterschool is namelijk rond.

3 Reacties to “Danger Danger. Dit is Design Thinking by Doing Verhaal nummer 738/1.111”

  1. Carolien Geurtsen 21 april 2015 bij 7:57 AM #

    keigoed – genoten – dank!

  2. HerenvandeKoffie 22 april 2015 bij 7:43 AM #

    He Cor,

    dat filmpje mis ik..?

    grt E

    Met vriendelijk groet,

    http://www.HerenvandeKoffie.nl Who else?

  3. cornoltee 22 april 2015 bij 7:50 AM #

    Werkt niet vanuit mail. Ga naar blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: