Dit is Design Thinking by Doing verhaal 419/1001. No Pain No Gain.

14 Apr

 

PAINGAIN419.001

‘Geluk is je goed en slecht kunnen voelen, maar voelen dat het ‘klopt’ in een context van groei.’ Gretchen Rubin.

Groei is dus belangrijk. Maar wat is groei nu precies. Want groter worden heeft bijvoorbeeld niet bij iedereen positieve associaties. Volgens mij word je niet gelukkig als je ‘dicht groeit’ of als je financiële schuld groeit. Ik vond hem tot nu toe altijd erg goed de definitie van Gretchen Rubin maar nu heb ik de behoefte er iets aan toe te voegen. Het woordje positief.

En om positief te groeien moet je eerst pijn lijden. Geen groei zonder pijn. Je kunt je pas goed voelen als je eerst de pijn hebt gevoeld. Geen pieken zonder dalen. Ik moest eraan denken toen ik vorige week met mijn (fiets)maat Jacco een rondje fietste. ‘Rustig aan’, hadden we tegen elkaar gezegd en dat ging eigenlijk heel lang goed. Maar met windkracht 6 tegenwind rustig aan, is eigenlijk synoniem met afstappen dus dan gaat het toch gewoon pijn doen bij 25 kilometer per uur gemiddeld. Op een gegeven moment zei Jacco dat een goede vriend van hem ooit had gezegd dat als het pijn doet je harder moet trappen. Ik lachte want dat was ik ooit zelf geweest en ging vervolgens 35 kilometer per uur tegenwind fietsen. Au.

Vorig jaar in de voorbereiding naar de de Marmot hield ik een strak trainingsregime aan. Als ‘Het Schema’ zei ‘Intervallen’ dan ging ik intervallen. En dat doet soms pijn. Tijdens die interval trainingen zat ook Kabouter altijd voorop mijn stuur naar mijn Garmin te kijken. Hij zag mijn hartslag in het rood lopen en adviseerde me toch vooral rustig aan te doen. ‘Denk aan je hart’ zei hij. Ik deed niet anders. Ik dacht alleen maar aan mijn hart. Zo was het hele schema opgebouwd. Rondom mijn maximale hartslag. Ik werd gek van het commentaar van Kabouter en tegen de regels van het Schema in ging ik nog harder harder rijden en zei ik tegen Kabouter. ‘Als het pijn doet, moet je gewoon harder fietsen!’ Ik trapte door de pijngrens heen en Kabouter viel van het stuur.

Ik vind het ongelooflijk hoeveel meer pijn je kunt verdragen als je niet met Kabouter fietst.

No Pain. No Gain, zei Ad den Otter ooit tegen me toen ik als 17 jarig ventje zijn sportschool binnen kwam lopen. Als het pijn doet gewoon  harder trappen is mijn fiets variant. Bedankt Ad. Bedankt Jacco. Succes Kabouter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: