Dit is Design Thinking by Doing verhaal 413/1001. Say Cheese is niet om te lachen.

8 Apr

cheese413.001

Het duizelt in mijn hoofd. Ik wil en kan over zoveel dingen schrijven. Als ik NU niet begin met schrijven blijf ik rondjes rennen in mijn eigen Story Candy Store.  Rondrennend met een hele grote winkelwagen pak ik de verhalen uit het schap genaamd Mijn Geheugen. Ik heb een paar minuten de tijd om mijn keuze te maken en af te rekenen bij Het Grote Geweten.

Een snelle blik op al het lekkers wat er al in mijn wagentje ligt. Het winkelwagentje is er trouwens niet een waar je achteraan loopt. Nee in Noltee’s Story Candy Store ZIT je in de winkelwagen. In mijn geval een electrische Batmobiel met grote open kofferbak waar ik alle titels makkelijk in kan gooien.

Ik ben nu 11 minuten aan het rondrijden en je vindt er de volgende titels:

1. Olivier Loos. Design Thinker bij de Koninklijke Marine.

2. Faith is the bullet. Hope is the gun.

3. De liftscene uit The Grand Budapest Hotel.

4. Cancellara. Spartacus op twee wielen.

5. Don’t go breaking my heart.

6. The ending of ‘The Good Story.’

7. What makes best friends, friends for life.

8. The widen and deepen theory van Barbara Fredrickson.

9. Duo uit zee van het Doelen Cafe.

Mensen vinden het moeilijk om te kiezen. Ik dus ook. Het is makkelijker als je gewekt wordt om 6.00 en je hebt nog geen idee waar je over gaat schrijven. Ik  heb die 9 minuten snooze dan dus echt KEIHARD nodig om een onderwerp te bedenken. Als er dan wat komt hoef je niet te kiezen. Dat heb je dan al achter de rug.

Ik voel me nu een beetje de supermarkt manager uit Borat. Die zegt wel ‘Cheese’, maar leuk vindt hij het niet. Kiezen is moeilijk in een wereld van overvloed. Meer is minder is echt waar. Ik maak betere, bewustere keuzes als het aanbod kleiner is. Geniet meer van een maaltijd die ik gemaakt heb van de leftovers. Geniet meer van wat ik aantrek als ik net mijn kledingkast gehalveerd heb.

Ik heb nog 19 minuten voordat ik op publish druk en naar de sportschool ga. Die staat vol met apparaten. Dat wordt moeilijk kiezen. Gelukkig is daar Het Schema. Vandaag Rug, Schouders, Biceps. Dat is geen keuze. Dat is een afspraak.

Say Cheese.

Eén reactie to “Dit is Design Thinking by Doing verhaal 413/1001. Say Cheese is niet om te lachen.”

  1. Els 8 april 2014 bij 6:51 AM #

    Godzijdank dat dat ook bestaat: afspraak en niet hoeven kiezen 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: