Te gek hoe een balletje kan rollen

20 Jul

KNIKKER.001

Eergisteren gaf ik een Design Thinking college op de universiteit van Stellenbosch. Ik had mezelf min of meer uitgenodigd via kennissen van mijn vader waarvan ik wist dat hun dochter daar professor is. Ik kreeg een plek in hun Visiting Artists Program en na het college kwam er een student naar me toe die vroeg of ik de Marble Machine kende. Het spel en design element uit mijn college deed haar denken aan de Marble Machine van Wintergatan, een Zweedse kunstenaar/muzikant. Ik vertelde haar dat ik hem niet kende en vroeg haar of ze me wilde mailen. Dat deed ze gisteren en WOW wat is dit gaaf.

Komt het omdat ik vroeger een fervent knikkeraar was of omdat ik gefascineerd ben door alles wat rolt? Of was ik geraakt door de schoonheid van de machine? Hoe alles met elkaar samenwerkte, de interactie van mens, machine en knikkers? En het klinkt ook nog eens geweldig. Ik vind het ook gewoon een heerlijk nummer. Dat al meer dan 50.000.000 keer is bekeken op youtube.

En wat blijkt, Martin Molin, de maker, had een paar jaar geleden Museum Speelklok in Utrecht bezocht en was zo geïnspireerd geraakt door de collectie dat hij vervolgens met het bouwen van de knikkermachine begon. Het heeft hem uiteindelijk 14 maanden, 3000 schroeven, heel veel platen mutliplex en 2000 knikkers gekost maar het resultaat is GE-WEL-DIG! En tot 20 augustus te zien in Museum Speelklok in Utrecht

Helaas ben ik tot 24 augustus in Zuid Afrika.

Gek hoe een balletje kan rollen.

Ik rol weer verder met mijn Volkswagen Machine.

IMG_1048

 

 

After B.C.

8 Jul

AFTERBC.001

Gisterochtend ging mijn wekker om 03.00. Om 04.58 nam ik afscheid van mijn zoon op Schiphol die om 6.00 weer moest werken in Dordrecht. Vervolgens vloog ik om 7.15 naar Parijs waar ik een uur had om over te stappen in het vliegtuig naar Kaapstad. Alles liep op rolletjes tot ik bij stoel 6e kwam. Ik was in het Businessclass deel beland. Ik liep terug naar de stewardess en liet mijn boardingpas zien ter controle. Allervriendelijkst wees ze naar de stoel waar ik net mijn koffer op had gezet. We moesten nog opstijgen maar ik was geland. Op een klein eiland in BC. Met de stoel in slaapstand kon ik mijn 1 meter 84 helemaal strekken en naast me was mijn stoel leeg. Hier was duidelijk iets goed fout gegaan in mijn voordeel. Ik hield mijn schoenen nog maar even aan mocht ik me toch nog moeten verplaatsen naar een Economy Class stoel in het midden met naast me Billie en Bessie Turf. Maar na de champagne gingen mijn schoenen uit liet ik me de Sushi en de Chablis heerlijk smaken. Bijna 12 uur later stapte ik het vliegtuig uit in Kaapstad alsof ik een power nap had gedaan op mijn bank. Ik heb echt nooit overwogen om Businessclass te vliegen. Mijn budget staat dat niet toe. Maar nu ben ik verwend. Bedankt Air France…..voor het verpesten van mijn toekomstige Economy Class vluchten.

Dijksterhuis is (te) gek

6 Jul

dijksterhuisisgek.001

Morgen vlieg ik naar Kaapstad maar ik ben al dagen op reis. Want wie niet reist is gek. Met niet tussen haakjes. Als dagen maken mijn hersenen kilometers in het nieuwe boek van Ap Dijksterhuis. Ik las eerder het geweldige ‘Het slimme onbewuste.’ van hem. Een echte aanrader over de werking van ons onbewuste en hoe je dat slim inzet bij het maken van beslissingen en het oplossen van vraagstukken.

wienietreistisgek_dijksterhuis

In zijn nieuwe boek neemt Dijksterhuis je mee op zijn vele reizen en licht zijn ervaringen  soms (te weinig naar mijn idee) toe met wetenschappelijk onderzoek. Een voorbeeld deel ik graag met jullie.

Stel….

wienietreistisgek.jpg

Nu vraag ik me een ding af.

Weet degene die van mij geld krijgt hoe groot het deel is dat ik weggeef?

Want dat maakt uit toch?

Anyways.

Voor de master kunsteducatie schreef ik een businessplan voor mij ‘Designthinking by Doing’ workshops. Een van de doelstellingen was meer workshops in het buitenland. Werk en reizen.

Want daar word ik gelukkig van.

Dit jaar is een heel gelukkig jaar hard werken en veel reizen. Milaan, Shanghai, Stellenbosch, Mexico en De Lier. 4 continenten in een jaar. Dat is een reCORd.

Volgend jaar Australië erbij.

Dan ben ik blij.

 

 

Kill your darlings

5 Jul

killings.001

Weet je wat ik altijd heel lastig vind? Brainstormen met een groep als ik van te voren zelf al een heeeeeeel goed idee heb.

Ik vind het dan heeeeeeel moeilijk om nog naar andere ideeën te luisteren.

listensilent.001

En vind het heeeeeeel moeilijk om stil te zijn want het liefst vertel ik alleen maar over mijn fantastische idee.

listensilent.002

Gelukkig heeft Julia Cameron me leren loslaten. HardCOR loslaten. Bijna drie jaar schreef ik elke ochtend een pagina in mijn ochtendschrift zonder lijntjes met mijn rechterhand. Gewoon wat in je opkomt. Je blijft schrijven ook als je niet weet wat je moet schrijven. Dat schrijf je dat op ‘ik weet niet wat ik moet schrijven.’ Als je je pagina vol hebt geschreven dan verscheur of verbrandt (pas op in hotelkamers met rookmelders) wat je net geschreven hebt. En soms wil je dat echt niet omdat je wat je net geschreven hebt heel graag terug wilt lezen, of bewaren, of aan een ander wilt laten lezen, of welke andere hele goede reden je ook bedenkt om het te bewaren.

Maar dat mag niet van Julia dus dan doe je dat niet. Ik heb ochtenden gehad dat ik overwoog om maar te stoppen met het ochtendschrijfritueel zodat ik dat ene blaadje kon bewaren. Soms leken de blaadjes wel kilo’s te wegen en kreeg ik ze bijna niet verscheurd. Alsof ik een stukje van mezelf weggooide. Ik weet niet hoe eea psychologisch  werkt maar daarna voelde ik me juist in die gevallen enorm bevrijd. ‘Kill your darlings’ noemen sommige dat.

Gisteren en eergisteren gaf ik een workshop Design Thinking voor een groep internationale studenten waarvan ik wist dat een aantal al heeeeeele goede ideeën hadden. Dus kreeg iedereen gisterenochtend als opwarmingsoefening een A4tje met de vraag om daar in hun eigen taal op te schrijven wat ze dachten, en te blijven schrijven. Niet opkijken blijven schrijven. Ik stond met mijn laser voor de groep en richtte mijn laser op hun schrift bij aarzelingen. Na een minuut of twee werden de eerste schrijfhanden al gewapperd en vingers gestrekt. Ik verliet vervolgens het lokaal om drie minuten later terug te komen. Iedereen zat nog keurig te schrijven. Toen de eerste student zijn blaadje omdraaide om daar verder te schrijven bedankte ik iedereen en vroeg ze hoe ze zich voelden. Dat varieerde van ‘energiek’ tot ‘relaxt’. Van ‘all over the place’ tot ‘super gefocust’. Een student vertelde trots dat hij tot een belangrijk inzicht was gekomen en hield het blaadje als een groot geschenk vast.  We wisselden nog wat ervaringen en vroeg de groep vervolgens om hun blaadje te verscheuren. Vertwijfeling en onrust vulde het lokaal. Serieus? Ja echt waar. Ik was al gaan rondlopen met een klein vuilniszakje en vroeg iedereen zijn verscheurde ochtendschrijfsel in het vuilniszakje te stoppen. Weigeringen sloeg ik streng af en dwong ze toch echt hun schrijfsel los te laten. Toen ik bij de student met het grote geschenk aankwam zag ik dat hij een leeg blaadje in het vuilniszakje stopte en op zijn ochtendsschrijfsel was gaan zitten. Wat strenge steeds dichterbij komende blikken deden hem uiteindelijk afstand doen van zijn geschenk.

Ik hing het vuilniszakje aan de muur en vroeg de groep hoe ze zich voelde. Emoties gierden door het lokaal. Verdriet, euforie, vreugde en boosheid. Het hele emotionele spectrum kwam voorbij.

De student die net zijn grote geschenk was kwijt geraakt zat er verslagen bij maar langzaam kwam er een glimlach op zijn gezicht. Het loslaten was begonnen. Met een laatste blik op het graf van zijn lieveling maakte hij ruimte voor nieuwe ideeën.

Ik zag hem gedurende de dag nog wel af en toe melancholiek naar zijn verscheurde lieveling in het vuilniszakje kijken.

vuiliszakje.jpg

 

BKE END

4 Jul

BKEEND.001

Afgelopen zaterdag mailde ik Rene van Kralingen, mijn BKE Docent, mijn aanvullende werk voor mijn Basiskwalificatie Examinering. Wat begon als een word document eindigde in een vraag en antwoord blog.

Wil je dat allemaal nog eens na lezen, ja die mensen zijn er, dan heb je hier mijn eerste document met de vragen van Rene:

toetscyclus_cor_noltee_19mei2017 – met feedback van Rene v Kralingen

En hier de posts die ik schreef:

BKE RENE

BKE RENE 2

BKE RENE 3

En gisteren kreeg ik van Rene te horen dat ik aan de eisen van het BKE heb voldaan. En dat Rene “hoopt dat ik de toets/beoordelingsdilemma’s blijf delen op mijn blog…………..ze zijn leerzaam voor jou en mij.”

Dus dan doe ik dat. In, zoals Rene zo mooi wist te verwoorden in zijn beoordeling;

“fonetische toetstaal”

En dat benoemen van mijn fonetisch toetstaalgebruik was precies het inzicht wat Rene me eerder aan de telefoon gaf toen ik hem verbaal uitlegde waar ik mee bezig was. Hij zei dat ik het gewoon moest opschrijven zoals ik het vertelde. Ik heb nu geleerd dat dat, in BKE termen fonetische toetstaal, heet 🙂

Op het podium van ‘beste leraar die ik ooit gehad heb’ staat Rene nu naast Meneer Simons, mijn wiskundeleraar op het Atheneum.

Trouwe lezers weten dat ik een echt alfa mannetje ben. Maar weinig weten dat ik eigenlijk  dierenarts wilde worden. Net als mijn beste vriend Hans. Hans was een kei in wiskunde, scheikunde en natuurkunde. Ik was een drama. Maar ik hield van dieren en van Hans dus koos ik het meest beta pakket wat je maar kunt bedenken.

In de tweede klas van het Atheneum had ik een 5 voor wiskunde en de rest zesjes. Aan alle kanten werd er getwijfeld of die beta kant niet de verkeerde kant voor me was. Ik was een hetero alfamannetje in een beta klas. Dat is natuurlijk vragen om problemen.

Problemen stapelde zich op en hulp kwam uit een onverwachtse hoek. In de vorm van Meneer Simons. In de derde klas kreeg ik een nieuwe wiskunde leraar. Een kleine, oudere man uit Brabant genaamd Meneer Simons. En Meneer Simons was een held. Ten eerste omdat ik aan het eind van het schooljaar een 8 had voor wiskunde maar met name omdat hij met humor een klas testosteron in bedwang hield met grappen en grollen. Als jij dacht grappig te zijn was hij net even grappiger. Hij had een een soort intelligente humor waar ik jaloers op was. Zo wilde ik ook zijn. Maar dat vertelde ik natuurlijk niet. Als 16 jarige grapjas van de klas zei je natuurlijk niet dat je net als Meneer Simons wilde zijn. Maar Meneer Simons was mijn superheld. Ik heb het hem nooit verteld maar stiekem wisten wij het denk ik wel van elkaar.

Het mooiste voorbeeld van hoe Meneer Simons omging met ongeoorloofde acties in de klas was de volgende.

Ik zat naast Hans in de middenrij  en gooide een propje richting de vuilnisbak die naast de deur stond, zo’n 6 meter verder. Via de muur belandde het propje precies……………naast de prullenbak. Meneer Simons zag het maar ging ongestoord verder. Ik ben netjes opgevoed dus stapje op, pakte het propje en gooide het op een meter precies…………..naast de prullenbak. Nu had ik wel alle aandacht. Niet alleen van de klas maar ook van Meneer Simons. De zo quasi nonchalante actie transformeerde zich in een knap zielige vertoning die nog erger werd toen ik voor de derde keer het propje precies naast de prullenbak gooide. Mijn superheld kon het niet meer aanzien en schoot me te hulp. Meneer Simons pakte het propje en zei tegen me dat ik het helemaal verkeerd deed.

Hij droeg me op om drie meter van de prullenbak op de grond te gaan liggen met mijn hoofd richting de prullenbak. Alsof gehypnotiseerd lag ik 5 seconden later op de grond in het wiskunde lokaal. Meneer Simons gaf een voorstelling. Zijn publiek keek ademloos toe. Wat ging hier gebeuren.

Hij vroeg me of ik links of rechts was. Rechts zei ik. ‘Ok, dan moet je het propje met je linkerhand gooien. Met je linkerhand over je rechterschouder, zonder te kijken.’ IK twijfelde geen moment. Meneer Simons had alles onder controle. Het propje zweefde door de lucht, stuiterde op de rand van prullenbak. De klas hield de adem in. Daar lag ik dan met gesloten ogen midden in het wiskunde lokaal. Het propje viel precies…………in de prullenbak.

‘Zo doe je dat Cor.’ En hij stak zijn hand uit en trok me omhoog. Een luid applaus vulde de ruimte. Met een kleine buiging nam Meneer Simons het applaus in ontvangst en ging verder met de cosinus regel. Alsof er niets gebeurd was.

Een van mijn favoriete creatieve denktechnieken is “De Superheld”.  Je vraagt je dan af hoe jouw favoriete superheld het zou oplossen. Ik heb er nu drie twee. Batman, Meneer Simons en Rene van Kralingen. En geloof me, ze komen alle drie altijd met hele originele ideeën.

Rene bedankt.

PS

Ik zie nu overal BKE.

Deze nam ik in de trein die vanuit Utrecht Rotterdam binnen rijdt.

BKE_trein

 

 

 

BKE RENE 3

1 Jul

BKERENE3.001

Deze post is een vervolg op deze en deze. 

Het is een week geleden dat we UNDESIGN afrondden. En met we bedoel ik alle eerstejaars HKU Kunst en Economie studenten, de vijf HKU begeleiders en de twee externe juryleden. Gisteren heb ik alle cijfers ingevoerd in OSIRIS en maandag liggen alle beoordelingsformulieren ter inzage bij de onderwijsbalie. Mochten de studenten het niet eens zijn met hun cijfer hebben ze 6 weken de tijd dit te melden bij de examencommissie. Dit staat ook vermeld op het beoordelingsformulier dat ik voorafgaand aan de beoordeling op vrijdag op de HKU Studentenportal had geupload.

Een student stuurde me een dag na de beoordeling deze mail:

Hallo Cor,

Vanochtend zat ik eens even na te denken over afgelopen week en wat ik allemaal heb gedaan tijdens Undesign.
Ik zou graag jou, en natuurlijk het hele team, willen bedanken voor een geweldige week.
Maandag wist ik niet zo goed wat ik er van moest vinden of verwachten, maar ik liet het maar over me heen komen.
Door het enthousiasme van jou, je collega’s en ook van de diverse vluchtelingen die hun verhaal deden greep het onderwerp me uiteindelijk veel meer aan dan dat ik van te voren had verwacht.
Aan het eind van de week heb ik veel geleerd, gediscussieerd, en nagedacht. Niet alleen over het onderwerp, maar ook over hoe ik zelf nou eigenlijk in het leven sta.

Enorm bedankt hiervoor.

Ik stuurde het compliment direct door naar het team, de studieleider en mijn directeur.

Waarop een collega deze mail stuurde:

Hé …….., collega’s en Cor

Wat mooi verwoord!  Ik stond vanmorgen ook op met het gevoel op dat het een fantastische week is geweest en hoe bijzonder dat is. Ik wil daarom graag even aansluiten bij Riks woorden.
We hadden een programma dat staat als een huis. Er was ook een ongelooflijk gevoel van verbinding tussen studenten en docenten, zoveel enthousiasme.
Super dat studenten ook hebben bijgedragen aan de inhoud van het programma en er zo’n grote betrokkenheid leefde bij het onderwerp.
Ik  ben echt trots dat we dit weer hebben neergezet, met vooral een enorm compliment aan Cor!
Alles zat goed in elkaar, was goed doordacht, liep op rolletjes  en je bent er weer eens voluit voor gegaan!
Je was de superheld van de week…. daar kan Batman van leren!

Fijn weekend !

Batman is mijn Superheld en gebruik ik altijd als als voorbeeld van een divergentie denktechniek. Hoe zou Batman het oplossen?

Enfin de 4 daagse module UNDESIGN zit er officieel op. En de afgelopen week heb ik goed, onbewust, kunnen nadenken over de vragen van Rene van Kralingen, de docent die mijn BKE beoordeelt.

Naar aanleiding van wat ik had ingeleverd had Rene een aantal vragen en opmerkingen. Deze zal ik hier stapsgewijs proberen te beantwoorden.

Beoordeling.

De filmpjes worden aan het eind van de week gepresenteerd. 40 (40 x7=280) groepen tonen een 1-1.30 minuut durend stopmotionfilmpje aan een jury bestaande uit een team van 2 docenten en 2 professionals. De docenten beoordelen geen groepen die ze zelf hebben begeleid. De professionals zien alleen het eindresultaat .

Vraag Rene.

Later schrijf je dat dit mensen uit het werkveld zijn…….hoe goed kennen zij dit programma. En hoe goed weet jij of zij juiste (valide) manier naar de presentaties kijken?

Antwoord Cor.

Maarten van de Vijfeijken en Sikko Gerkema zijn beide meervoudig prijswinnende top creatieven met een ruime ervaring in het maken en beoordelen van creatief werk voor merken. Tevens zijn zij trouw lezer van mijn blog en dus ook goed op de hoogte van het programma en het proces rondom het behalen van mijn BKE certificaat (noem je dat zo?) Tevens kregen zij vooraf het beoordelingsformulier vooraf gestuurd en werd dit voor de jurering  nogmaals met ze besproken. De beoordeling van de filmpjes deden ze samen met een docent van HKU. Aangezien het om een groot aantal filmpjes ging deden ze om en om een beoordeling zodat er tijd was voor het invullen van het beoordelingsformulier. De twee criteria die ik had verwoord had ik gedurende de week met twee begeleidende collega’s besproken en hun feedback verwerkt in een rubric;

Schermafbeelding 2017-07-01 om 08.32.55

Rollen.

Vraag Rene

Je voegt hier drie rollen toe…….maar waarop richt jouw vak zich?

Antwoord Cor.

De KE-professional levert sociale, economische of culturele waarde in drie rollen:

De partner. 
Deze zakelijk leider in de kunsten is een econoom die zich goed thuis voelt in de wereld van de kunsten. Het is iemand die begrijpt hoe kunstenaars denken, hun taal kan spreken en kan ze ondersteunen en motiveren in het zakelijk denken. Deze rol is vooral een resultaatgerichte managementrol, bijvoorbeeld als manager, zakelijk leider, fondsen- werver of projectcoördinator.

De entrepreneur. 
Deze ondernemer is in staat nieuwe concepten te ontwikkelen, waarbij kunst en creativiteit economische waarde creëert en is in staat om nieuwe waardeketens vorm te geven en aan te sturen. Deze rol is die van initiator, bijvoorbeeld als social entrepeneur bij designprojecten, of interdisciplinaire projecten waar- bij kunst of creativiteit een belangrijke rol spelen.

De connector. 
Deze verbinder is thuis in de creatieve vormen van product- en dienstverlening. Hij is werkzaam binnen en buiten de creatieve sector waarbij het doel is verbindingen te leggen tussen creativiteit en nieuwe business. Deze rol is met name die van procesregisseur, bijvoorbeeld bij het opzetten van allianties of joint ventures.

In de module UNDESIGN speelt de student met name de rol van connector:

Schermafbeelding 2017-07-01 om 08.41.53

HKU_beroepsprofiel_DEF_juni2014

Fasen/competenties/rollen.

UNDESIGN, aan het eind van jaar 1, is onderdeel van de hoofdfase van Kunst en Economie. De KE-professional kan bijdragen aan de ontwikkeling van het werkveld en de veranderende context. De KE-professional ontwikkelt in de KE-opleiding vijf competentiegebieden. Deze competentiegebieden stellen de afgestudeerde KE-professional in staat om sociale, economische of culturele (meer)waarde te leveren zowel binnen als (bijvoorbeeld in crossover situaties) buiten de bestaande culturele waardeketen. De competentiegebieden zijn onderverdeeld in een hoofdfase (jaar 1, 2) en de specialisatiefase (jaar 3, 4).

Vraag Rene.

Moet je niet even aangeven hoe die fasen/competenties/rollen zich tot elkaar verhouden…..of is dit voor iedereen bij KE gesneden koek?

Antwoord Cor.

De KE-professional ontwikkelt in de KE-opleiding vijf competentiegebieden. Deze competentiegebieden stellen de afgestudeerde KE-professional in staat om sociale, economische of culturele (meer)waarde te leveren zowel binnen als (bijvoorbeeld in cross-over situaties) buiten de bestaande culturele waardeketen. De competentiegebieden zijn onderverdeeld in een hoofdfase (jaar 1, 2) en de specialisatiefase (jaar 3, 4).

UNDESIGN in jaar 1 is onderdeel van het competentiegebied Art and Creation:

Schermafbeelding 2017-07-01 om 08.49.42

De 4 overige competentiegebieden zijn:

Schermafbeelding 2017-07-01 om 08.49.34

Schermafbeelding 2017-07-01 om 08.49.52Schermafbeelding 2017-07-01 om 08.49.59

Schermafbeelding 2017-07-01 om 08.50.04

Leerdoel.

De student kan bepaalde creatieve werkvormen inzetten bij het oplossen van diverse vraagstukken.

Vraag Rene.

Dit is een groot omvangrijk leerdoel…..waar je straks je criteria op baseert………..meestal stellen we hieronder een aantal concretere leerdoelen op. Die vertaal je dan naar criteria (bij jou op pagina 9). Is het opnemen van een rijtje concretere leerdoelen een idee?

Antwoord Cor.

Dat is inderdaad een goed idee. E.e.a. heb ik als volgt geformuleerd en verwerkt in een rubric:

Schermafbeelding 2017-07-01 om 08.57.22Schermafbeelding 2017-07-01 om 08.57.33

Soort toets.

Opdrachttoets. Competenties bevinden zich bovenaan de pyramide van Miller (‘does’ en ‘shows how’) (Miller, 1990). De student werkt aan een authentieke, integrale opdracht uit de praktijk (‘does’) en de studenten laten zien dat ze het geleerde in een nagebootste situatie kunnen toepassen (‘shows how’) (van Kralingen, Geerts, 2015)

Vraag Rene.

Dit is feitelijk de opdracht….ik vraag mij wel af, waar studenten die onderliggende KNOW en KNOW HOW laag aanbrengen……bij welke vakken gebeurt dit?

Antwoord Cor.

De KNOW en KNOW HOW laag worden gelegd in de hoor/inspiratiecollege’s in de ochtend. De dagen zijn ingedeeld volgens het Tripple Diamond Design Thinking model waarbij elke dag een Diamond wordt uitgelegd en mee gewerkt. Als voorbeeld de woensdag. De tweede dag. De dag dat er ideeën worden bedacht. In het ochtendcollege wordt de Kennis en het Hoe uitgelegd en aan het eind geupload op de Studentenportal:

UNDESIGN2017_woensdag.001UNDESIGN2017_woensdag.002UNDESIGN2017_woensdag.003UNDESIGN2017_woensdag.004UNDESIGN2017_woensdag.005UNDESIGN2017_woensdag.006UNDESIGN2017_woensdag.007UNDESIGN2017_woensdag.008UNDESIGN2017_woensdag.009UNDESIGN2017_woensdag.010UNDESIGN2017_woensdag.011UNDESIGN2017_woensdag.012UNDESIGN2017_woensdag.013UNDESIGN2017_woensdag.014UNDESIGN2017_woensdag.015UNDESIGN2017_woensdag.016UNDESIGN2017_woensdag.017UNDESIGN2017_woensdag.018UNDESIGN2017_woensdag.019UNDESIGN2017_woensdag.020UNDESIGN2017_woensdag.021UNDESIGN2017_woensdag.022UNDESIGN2017_woensdag.023UNDESIGN2017_woensdag.024UNDESIGN2017_woensdag.025UNDESIGN2017_woensdag.026UNDESIGN2017_woensdag.027UNDESIGN2017_woensdag.028UNDESIGN2017_woensdag.029UNDESIGN2017_woensdag.030UNDESIGN2017_woensdag.031UNDESIGN2017_woensdag.032UNDESIGN2017_woensdag.033UNDESIGN2017_woensdag.034UNDESIGN2017_woensdag.035UNDESIGN2017_woensdag.036UNDESIGN2017_woensdag.037UNDESIGN2017_woensdag.038UNDESIGN2017_woensdag.039UNDESIGN2017_woensdag.040UNDESIGN2017_woensdag.041UNDESIGN2017_woensdag.042UNDESIGN2017_woensdag.043UNDESIGN2017_woensdag.044UNDESIGN2017_woensdag.045UNDESIGN2017_woensdag.046UNDESIGN2017_woensdag.047UNDESIGN2017_woensdag.048UNDESIGN2017_woensdag.049

 

 

Normering en cesuur.

De toets van UNDESIGN bestaat uit twee elementen: 

  • Proces; het volgen van Tripple Diamond Model en zichtbaar maken van de resultaten. Summatieve toetsing. Beoordeling aan de hand van beoordelingsformulier door de docent-begeleider. Cesuur 5.5.
  • Stop-motion film. Summatieve toetsing van de door de groep getoonde stop-motion film aan de hand van beoordelingsformulier door niet begeleidende docent en werkveldexpert. Vierogen principe. Cesuur 5.5. 

 

Vraag Rene.

Help mij  even….je wilt het proces ook beoordelaar maken….Is dit een voornemen of heb je dit al gedaan in de praktijk? Wie beoordeelt het proces…..ook ‘die’ strategische partner van buiten?

Antwoord Cor.

Zoals je bovenstaand reeds hebt kunnen lezen hebben we het proces dit jaar ook beoordeeld. Op vrijdagochtend door de begeleidende docenten. Beoordelingsformulier was voor studenten toegankelijk op de Studentenportal:

Schermafbeelding 2017-07-01 om 09.20.05Schermafbeelding 2017-07-01 om 09.20.23

 

De Toetscyclus. Stap 3. Construeren toets normeren.

Vraag Rene.

Even over de cesuur…….is alles even belangrijk bij jou, of weeg je bepaalde onderdelen zwaarder? Ofwel, hoe ziet die zaak/slaaggrens er echt uit? (naast het feit dat er een 5,5 gehaald moet worden)

Antwoord Cor.

Voor zowel proces als filmpje moet een 5,5 gehaald worden.

Eindcijfer is proces 50% filmpje 50%.

 

De Toetscyclus. Stap 4. Afnemen.

Dagelijkse instructie en inspiratiecolleges dienen als uitgangspunt voor werkgroepsessies waarin via deeltoetsen aan het eind van de dag wordt toegewerkt naar een eindpresentatie op de laatste onderwijsdag van het seminar.

Het afnemen van de toets geschiedt feitelijk in 4 fases (4 dagen). Vier summatieve momenten aan het eind van elke dag van het vier dagend durend programma.

De toetsmomenten lopen synchroon met het Tripple Diamond Model. Elke dag wordt afgerond door een beoordeling van één Diamond, afsluitend met een presentatie van het stop-motion fimpje.

Vraag Rene.

Dus er zijn vroege en late groepen die presenteren…..de maaktijd varieert dus? is dit faire om groepen meer of minder dagen te bieden?

Antwoord Cor.

Dit was inderdaad niet eerlijk geweest. Uiteindelijk hebben we zowel proces als film vrijdag beoordeeld zodat IEDEREEN evenveel tijd had.

 

De Toetscyclus. Stap 6: Registreren en communiceren

De beoordelingsformulieren worden op de maandag na de module gearchiveerd en zijn eventueel nog in te zien bij de Servicebalie. Cijfers worden binnen 10 dagen ingevoerd in OSIRIS.

Vraag Rene.

Maar, wat krijgen studenten terug? Wat nemen zij mee naar huis?

Antwoord Cor

Dit jaar heb ik dinsdag, woensdag en donderdag in het afsluitende college drie vragen aan de studenten gesteld die ze op aparte post-its schreven;

  1. Wat heeft er vandaag voor je gewerkt?
  2. Waar heb je behoefte aan?
  3. Maak de volgende zin af “Dankjewel HKU, ik heb vandaag geleerd……..”

De resultaten werkte ik ‘s-avonds uit en uploadde e.e.a. met een begeleidende mail aan de studenten:

Feedback_UNDESIGN2017

In het ochtend college erna vatte ik de feedback samen en gaf aan wat we ermee gingen doen.

UNDESIGN2017_woensdag.002

Zo paste we het programma aan met sprekers en content die van de studenten kwamen, kortte we de dag met een uur in vanwege de hoge temperaturen en intensiveerden we de begeleiding door de beoordeling niet per dag te doen maar te verschuiven naar de vrijdag.

Wat de studenten verder terug kregen waren de oplossingen van alle andere groepen. De  beoordeling van de filmpjes vond namelijk plaats in de grote collegezaal op vrijdag tussen 14.00 en 16.00

De Toetscyclus. Stap 7: Evalueren en verbeteren

Vraag Rene.

Kortom, wat ga je, of ben je gaan verbeteren?

De BKE heeft me uitgedaagd en geholpen om het proces onderdeel te laten worden van de beoordeling van UNDESIGN. Dat is enorm goed gelukt. De beoordelingscriteria van het proces deel waren helder en bruikbaar voor zowel studenten en docenten. De 20 minuten die er per groep voor stond was voldoende. Voor volgend jaar wil ik meer aandacht geven aan:

  • het formuleren van een goede vraag
  • verhogen van de originaliteit van de ideeën

Sikko Gerkema en Maarten van de Vijfeijken hebben aangeboden hiermee te willen helpen.

Laat ik afsluiten met de winnaar (hoogste cijfer proces en film).

Interessant om te melden dat deze groep een scherpe en gerichte vraag had en een extra creatieve techniek aangereikt had gekregen; de storycube

Dus dat wordt een kadootje voor de begeleiders van volgend jaar.

storycube

Want er mag, nog, meer Rock & Roll in het onderwijs.

Bedankt Rene.

Ben benieuwd naar je feedback.

 

Dezelfde andere

26 Jun

dezelfdeandere.001

Gisteren schreef ik over de Moped van J.M. Arsath Ro’is. Het verhaal deed me denken aan de film Smoke met Harvey Keithel. Een winkeltje in New York is het verbindende verhaal element van de personages in de film. Een van de personages maakt jarenlang dezelfde foto van exact dezelfde plek. Dat zijn natuurlijk niet allemaal dezelfde foto. Alleen het standpunt is hetzelfde. En het tijdstip herinner ik me nu. Het resultaat is boeken vol met ‘dezelfde andere’ foto.

Ik houd van dat soort projecten. Helemaal als het resultaat niet meer zichtbaar is. Kunstwerken die uitgeprint worden voor een kijker en daarna in de papierversnipperaar gaan. Een van mijn favorieten is van een Chinese kunstenaar waarvan ik het werk in maart in Shanghai zag. Sorry dat ik slecht ben in het onthouden van namen, zeker Chinese.

Zijn  werk herinner ik me nog goed. Ik maakte er een foto van:

IMG_8611

Het zijn 30 stapeltje ‘servetten’. Het resultaat van 30 jaar met water op een servet schrijven. Het resultaat is niet meer te lezen. Prachtig!

Het doet me denken aan de periode van voor 26 januari 2013. De dag dat ik met dit blog begon. ik schreef toen in mijn ochtendschrift en verbrandde of verscheurde wat ik in de ochtend schreef. HardCOR loslaten was dat. Heel anders dan wat ik nu aan het doen ben. Want jij leest nu wat ik geschreven heb.

Voor mijn ochtendschrift  (uit het boek The Artist Way van Julia Cameron) mediteerde ik. Dat heb ik twee maanden geleden weer opgepakt. Mijn ideale ochtend zit inmiddels vol met rituelen.

Ze komen allemaal op hetzelfde neer maar zijn allemaal anders;

Los laten.

Daarbij denk ik aan een van de beste films die ik ken. Fight club van David Fincher met Brad Pitt, Edward Norton en Helena Bonham Carter. De film krijgt een 8,9 op IMDB (838.134 stemmen). Daar zit mijn 9 ook bij. De film is een emotionele testosteron achtbaan over kwaliteit in het leven. De boodschap die de film brengt is na tien minuten al duidelijk. De commercieel geworden wereld gaat naar de knoppen omdat niemand meer weet aan welke dingen waarde te hechten. De aan praatgroepen verslaafde Jack (Edward Norton) past precies in deze wereld maar voelt dat er iets ontbreekt. Bij het ontmoeten van zijn tegenpool Tyler (Brad Pitt), een man die zich bezig houdt met het maken van zeep uit menselijk vet, ontstaat Fight Club. ‘Fight Club’ is zeer origineel, erg verontrustend en prachtig in beeld gebracht. Een film die je twee keer gezien moet hebben. Want de tweede keer vond ik hem nog beter.

Stel je voor je zit met Tyler in de auto. Hij rijdt. Achterin zitten nog twee gasten. Het is donker, het regent en jullie rijden zo’n 100 km/u met tegemoet komend verkeer.

En dan laat Tyler het stuur los. De auto raakt de vangrail. Een vrachtwagen nadert.

Doe nu je ogen dicht, druk op play hieronder en Just Let Go.

JUST LET GO.

 

 

 

 

%d bloggers liken dit: